بر اساس داده های سازمان آمار ایران تعداد نقاط شهری کشور در سال 1385 تعداد 1012 نقطه شهری بوده است که در طی یک دوره 5 ساله به تعداد 1143 نقطه شهری در سال 1390 رسیده است. یعنی تعداد 131 شهر به شهر های ایران افزوده شده است. تعدادی از این شهر های جدید نواحی روستایی هستند که بر اساس تبصره 5 ماده 4 قانون تقسیمات کشوری اصلاحیه سال 1389 (http://rc.majlis.ir/fa/law/show/789808) تبدیل به شهر شده اند.

آیا می توان این فرایند (تبدیل نواحی روستایی به شهر) را به عنوان یک راهکار مناسب در توسعه مناطق دانست؟

و اینکه چرا مهاجرت همجنان به شهر های بزرگ کشور ادامه دارد؟